သေသည့်တိုင်လူပျိုပဲလား

Intro

:|| Gb ___ | Ebm ___ | B ___ | Db ___ ||:

| Gb ___ | B ___ | Gb ___ | Db ___ |

Verse 1

Gb ခင်တွယ်စရာဆိုလို့ Ebm မရှိဘူးကွယ် B ကြင်နာစရာတော့ အ Db လှမ်းဝေးတယ်

Gb သူငါတွေလို အ Ebm သည်းနှလုံး B ရင်မှာဆင်ကာ Db ကိုယ်လျှောက်လည်

အ Gb ချစ်စစ်နဲ့ Ebm ချစ်သူ B ဘယ် B တော့များ တွေ့ပါ့ Db မလဲ အ Gb ဝေးရဲ့အဝေး

အ Ebm ရိပ်လိုပြေး B တိမ်လွှာဘုံကမ္ဘာ Db ထဲ တစ် Gb ခေါက်ရောက်လို့ Ebm သွားတယ်

B အိပ်မက်ကလေး Db တော့ မမေ့ဘူး Gb ကွယ် Db

Solo

:|| Gb ___ | Ebm ___ | B ___ | Db ___ ||:

| Gb ___ | B ___ | Gb ___ | Db ___ |

Verse 2

ကိုယ် Gb သေရင် ဘယ်သူ Ebm ငိုပါ့မယ် B တေလေထင်လည်း Db ဂရုမစိုက်တယ်

ဒီ Gb ကမ္ဘာပေါ်မှာ အ Ebm မှန်တော့ကွယ် B လူပျိုဆိုတာ Db ဂုဏ်ရှိတယ်

အ Gb ချစ်စစ်နဲ့ Ebm ချစ်သူကို ကိုယ် B မတွေ့ဘူး မေ့မေ့ Db မူး

Gb ဆုံးတစ်သက်တိုင် ကိုယ့် Ebm ဘဝပါရမီ B လူပျိုပမာ Db အလား

Gb စိတ်ဒုက္ခ Ebm များအလယ် B တွယ်ရာမဲ့သ Db မို့ တစ်ကိုယ်တည်း Gb ရယ် Db

Ending

:|| Gb ___ | Ebm ___ | B ___ | Db ___ ||:

| Gb ___ | B ___ | Gb ___ | Db ___ |

\ FINE \